Nog voor de aanleg bekokstoofden de verenigde exploitanten van andere wielerbanen een boycot, met de boodschap dat het te veel werd: "Het bestuur meent in verband met den bouw van een wielerbaan te Wageningen, waardoor de omliggende wielerbanen als Arnhem, Apeldoorn, Doetinchem en Nijmegen, in haar bestaansrechten worden aangetast, aan de eerstvolgende ledenvergadering te moeten voorstellen, te besluiten om geen startgelegenheid te geven aan renners, die eventueel zullen starten op den nieuwen wielerbaan". (De Grondwet, 6 maart 1934).
De Wageningse baan draaide sinds 1936 niet meer, tot na 1940 tijdens de oorlog plots vanuit de NWU een circuit op gang kwam waarbij meerdere wielerbanen een programma deelden. Het is niet duidelijk of dit een overlevingsstrategie was of dat de bezetter er de hand in had. De initiatiefnemers voor de Wageningse baan waren de gebroeders Willem en Jaap Westland, ook eigenaars van het Oranjehotel en een aantal bioscopen. De broers waren verzetshelden, die in 1943 moesten onderduiken en op 6 juni 1944 zijn gefusilleerd. De baan bleef eigendom van de familie, Henk Westland verkocht het terrein in 1986.
In ieder geval overleefde de Wageningse baan. Er is nog tot in de jaren zestig op gekoerst. Er bestaat ook filmmateriaal van. De laatste wedstrijd was in 1967. De baan is tegenwoordig een monument, dus meer hapjes zullen er wel niet uitgenomen worden.
B 51.985919 L 5.686695
Foto 18-9-2012