Al op 18 november 1900 juicht De Grondwet: "Eindelijk zal Rotterdam (...) in het bezit van een wielerbaan komen. Herhaaldelijk is hetzelfde reeds beweerd, doch ditmaal is het ernst. Een terrein, groot 60.000m2., is reeds aangekocht en zal geëxploiteerd worden als sportterrein, en wel niet alleen voor wielersport, doch ook voor harddraverijen, voetbalspel etc- etc. De gunstige ligging, alsook de capaciteiten van den ondernemer, waarborgen een flink succes".
Zoals zo vaak, moest je dit soort berichten temperen. Het kon niet op, alle populaire sporten bij elkaar op een terrein. Op Woudestein ging het dan ook niet zo hard. Van 1902 tot 1907 voetbalde de jonge club Excelsior er. Totdat ze moest wijken voor de drukte van de drafbaan en springconcoursen. Na 1910 kwam Woudestein in bezit van de gemeente, die de exploitatie overdroeg aan de Bond van Lichamelijke Opvoeding. Excelsior kon er weer spelen, tot de promotie in 1921 te hoge eisen aan het veld stelde. De club keerde pas in 1939 weer terug.
Er is zeker gewielrend, waarschijnlijk eerst op de sintelbaan om het voetbalveld en later ook op het koolas van de drafbaan. In 1906 en 1907 hield de NWB er zelfs het wegkampioenschap, met de 30km als langste afstand. Wielerclub De Pedaalridders, al eerder voor clubwedsrtrijden uitgeweken naar Bergen op Zoom, probeerde in 1921 het fietsen op Woudestein vlot te trekken. De gemeente gaf geen toestemming. Zoals een briefschrijver aan het Rotterdamsch Nieuwsblad zich op 19 juli 1921 liet ontvallen: "Alles behoeft toch niet te wijken voor de voetbalsport, die toch in hoofdzaak wintersport is, terwijl duizenden en nog eens duizenden des zomers gaarne een wielerwedstrijd bijwonen". Gelukkig lukte het vanaf 1923 wel aan de Kralingseweg.
B 51.917497 L 4.520686
Foto 5-10-2016