Foto is zo ongeveer vanuit het midden van de baan genomen.
Het was de bedoeling dat er zoveel mogelijk Limburgse renners op de baan aan de slag konden. De club 'De Kettinggangers' mocht hem elke woensdag voor haar trainingen gebruiken. Lokale profs waren op dat moment Coumans, Vluggen en de gebroeders Vroomen, die goed meekonden. Want al in het eerste seizoen werd er maandelijks stevig ingezet op de grote namen, die zichzelf al vooraf aanboden. Pijnenburg, Braspennincx, de Van Kempens en de Duitsers Schorn en Oszmella, de Belgen Kaers en Charlier-Deneef: ze kwamen allemaal. Cor Wals werd in augustus 1933 zelfs speciaal ingevlogen uit Parijs.
En terwijl de regen in de eerste twee jaar regelmatig spelbreker was, kwamen ze een paar dagen later gewoon alsnog opdraven. In 1934 werden er vrijwel alleen nog sterren gecontracteerd. Die maakten er een zuidelijke tournee van. De Maastrichtse baan was een belangrijke, maar had grote concurrentie van die in Heerlen, Kerkrade, Luik (Wandre) en Verviers. Toen vanaf 1935 de topbaan in Sittard kwam, werd het echt moeilijk.
Eind januari 1936 stond er plots een advertentie in de krant van 'de aandeelhouders', die exploitant Frederikx ontsloegen. Die antwoordde, ook in een advertentie, dat de baan helemaal geen aandeelhouders had en ze hem dus ook niet konden ontslaan. De baan bleef tot juni dicht, toen werd er een nieuwe exploitant aangesteld, Z. Budé, die destijds het hout had geleverd. Er werd weer even gefietst. Een zesdaagse eindigde voortijdig doordat de renners onenigheid kregen.
Je wist dat het slecht ging als de directie in de gemeenteraad ging vragen om belastingverlaging, zoals ze eind dat jaar deden. De houten baan van Heer is in 1937 verkocht en in Valkenburg opgebouwd.
B 50.840988 L 5.730125
Foto 8-4-2017