'Wielervereeniging Hendrik' opende op de Langeberg in Rumpen-Brunssum in 1934 een schitterende betonnen wielerbaan. De locatie was niet toevallig: Hendrik was de naam van de Staatsmijn die je kon zien vanaf de baan. Op vrijdag 13 juli 1928 vond er ergens hieronder in het ontzagwekkende gangenstelsel op honderden meters diepte een mijnramp plaats, een gasontploffing met instortingen waarbij 13 doden vielen. Door de jaren heen zouden er 178 slachtoffers vallen. In 1932 was er in de mijnen een ontslaggolf waardoor honderden kompels werkloos werden - de ongehuwden eerst.

Op het door De Staatsmijnen beschikbaar gestelde stuk land deden de leden het meeste werk zelf, inclusief de ruwbouw van het beton. De deklaag werd door een aannemer afgewerkt. Er waren 1000 zitplaatsen.

De directie was in handen van J. Roberts van Hotel de Zwaan, maar het was geen enorm commerciƫle onderneming en dat zie je terug aan de programma's: vooral veel club- en regiowedstrijden. Je zag er wel namen als Savelberg, Van Hoek en Clignet terug, die ook buiten Limburg succesvol waren. Af en toe was er een programma met landelijke uitstraling waar profs als Slaats, Van Kempen en Pellenaars op afkwamen.

Twee jaar later was het alweer over, op 7 mei 1936 stond het hout van de tribunes te koop, te bevragen bij Hotel De Zwaan. Het terrein werd door jongeren in katholieke Werkkampen geƫgaliseerd en er kwamen moestuinen voor in de plaats.

Nu nog steeds kun je vanaf deze plek in oostelijke richting kijken en mijmeren over een verloren industrie die zoveel mensen werk en stoflongen gaf, al zit op de plaats van die toren op de Foto al sinds 1967 een andere werkgever: de NAVO.

Brunssum, Hendrik (1934-1936, Beton, 230m)


B 50.934616 L 5.976160

Foto 10-4-2017