Het begon al niet lekker voor de baan van De Germaan. De club vroeg eerst in de gemeente Diemen om een plek, maar daar verscholen Burgemeester en Wethouders zich achter de Zondagswet, en de 'moordende' verkeersdrukte in de Watergraafsmeer. Dan maar Sloterdijk, in the middle of nowhere, bij boerderij Landzigt. Het was een hele mooie houten baan met veel potentie, maar onder een slecht gesternte. Bovendien was er concurrentie van de Stadionbaan, die ook nog eens het WK van 1925 mocht organiseren.
Toen hij er eenmaal stond en net geopend was, legden ontevreden uitbaters van de horecagelegenheden beslag op de recette. Drie maanden later was de onderneming, waarvan de clubleden aandeelhouder waren, al failliet. Dat kunstje deden de buffethouders in maart 1924 opnieuw. In 1925 werd de boedel gekocht door aannemer Fillet- Scheepstra, voor 93.500 gulden. De baan kon verder, maar in 1927 was er wéér een faillissement én doorstart op 8 mei 1927, waarbij de naam veranderde in Amsterdamse Wielerbaan. In december 1928 zouden de fietsende gebroeders Van Nek de baan overnemen, maar in 1929 kwam dan toch het bericht dat de baan, waar al niet meer op gereden werd, echt gesloopt zou worden.
Ondertussen rukte Plan West op: Sloten was al in 1921 geannexeerd. Eerst werd de Hoofdweg langs de oostkant van de baan aangelegd, er werd grond opgespoten en zo kwam Bos en Lommer tot stand. Er is een geweldige luchtfoto waarop je de baan nog net ziet liggen voordat het stuk Sloterdijk tot de Haarlemmerweg verdwijnt, inclusief het riviertje de Slooter en die mooie laantjes met boerderijen. Nu is hier de Kolenkitbuurt met de Einsteinweg S104.
B 52.379545 L 4.843410
Foto 2-10-2018