Eén van de oudste, die maar 3 jaar bestaan heeft. De bochten waren 1,70 meter hoog. Jaap Eden won er de openingswedstrijd in het jaar dat hij toch al de zegekoning van Nederland was.

"Internationale wielerwedstrijden op Zondag den 17. Juni, 1894 ter gelegenheid der opening van de Wielerbaan alhier te houden. Het programma luidt:

(...) No. 6. Safety, Scratch. Afstand 5000 M. Inleggeld f. 1.50. Eereprijs der stad Venlo: een zilveren beker. Deze wordt eigendom van den rijder die hem twee maal achter elkander of drie maal in het geheel wint. (...)

- 's middags: Corso van uit het clublokaal door de stad naar de sociëteit Prins van Oranje, alwaar matinée musicale. Begin der wedstrijden 3 uur 's namiddags.

- 's Avonds 9 uur : Officieele prijsuitdeeling en concert in de zaal van den heer Wittelings."

(Venloosch weekblad 26-05-1894)

In september 1894 werd op de zware baan de eerste 6-uurs wedstrijd van Nederland gehouden, waar Matthieu Cordang met een gemiddelde van bijna 31 kilometer per uur won, een afstand van 185,58 kilometer. Er waren slechts vier deelnemers, de geboren Blericker was het aan zijn stand verplicht. Tweede werd Kees Witteveen, die het jaar daarop zou deelnemen aan Bordeaux-Parijs.

In 1896, toch al een mager jaar voor de wedstrijdsport vanwege de ambivalente houding daarover bij de ANWB, zou er in Venlo maar één wedstrijd gehouden zijn, op 21 juni. Het jaar daarop verdween de baan.

Het sportpark aan de Nachtegaalweg heet nog altijd De Alde Wielerbaan. Het originele hoofdvoetbalveld met de kantine is de plek waar de baan lag. Venlosche Boys kwam er in 1940 spelen, maar werd er in 1942 door de Duitsers verjaagd. Het terrein werd door de oorlogshandelingen geruïneerd, de voetballers konden na het opruimen van de loopgraven en bomkraters pas in 1947 terugkeren.

Venlo, (1894-1897, Gruis, 400m)


B 51.353642 L 6.188351

Foto 25-8-2017