Niet lang daarna kwam er hernieuwde aandacht voor de geschiedenis en de verhalen. Honderd jaar na het begin van de bloedige Eerste Wereldoorlog die leidde tot een exodus van zeker een miljoen Belgen is hier een herdenking gehouden, zijn er rondleidingen geweest en verhalen verteld door de laatste stokoude veteranen die inmiddels gestorven zijn. Bij die gelegenheid is de begroeiing gefatsoeneerd en kwam de vroegere lemen wielerbaan bloot te liggen.
Van de Belgische vluchtelingen kon 90 procent nog tijdens de oorlog naar huis. Net als in onder anderen Harderwijk richtten duizenden van de overgebleven Belgische burgers die hier ondergebracht waren hun eigen provisorische dorp in. Het regime was er wat minder strak dan in Harderwijk, omdat het niet om militairen ging. Ze besteedden ook aandacht aan sport en cultuur, behalve de wielerbaan kwamen er bijvoorbeeld ook ateliers, toneelvoorstellingen en muziekgezelschappen.
In de krantenarchieven vind je een enkele advertentie van de organisatie van de wielerbaan op het kamp, bijvoorbeeld van wedstrijden voor 'de beste Belgische en Hollandsche onafhankelijke renners' in 1918. Er zijn ook foto's en filmbeelden bewaard gebleven.
De geschiedenis wordt levendig gehouden met een monument en tentoonstellingen, op deze plek en online proberen vrijwilligers te werken aan de bewustwording voor het leed dat oorlog heet, maar de organisatie heeft af en toe moeite het hoofd boven water te houden. De historie is voor veel mensen wat te ver van hun bed.
- In Uden-dorp was in de jaren dertig nog een wielerbaan van DOS achter het café van Willems
Map Error - Check latitude and longitude values in Map Settings
B 51.682433 L 5.637945
Foto 2-3-2012